Chem do MaturyDziałyMapy myśli

Budowa atomu i układ okresowy – mapa myśli

6 schematów · 6 mnemotechnik

Ta mapa obejmuje 8 wymagań podstawy programowej z działu Lista wymagań
  • I.1.1
  • I.1.2
  • I.1.3
  • I.2.1
  • I.2.2
  • I.2.3
  • I.3.1
  • I.3.2

Opanowano 0/25 koncepcji

CHEMIA • MAPA MYŚLI

Budowa atomu i układ okresowy

5 gałęzi · 25 pojęć · 8 wymagań CKE
Barwienie płomienia przez kationy metali — Li⁺ · Na⁺ · K⁺ · Cu²⁺
Barwienie płomienia przez kationy metali — Li⁺ · Na⁺ · K⁺ · Cu²⁺
Brak danych z zadań
Brak danych z zadań
Brak danych z zadań
Brak danych z zadań
Brak danych z zadań
Teoria
Brak danych z zadań
Brak danych z zadań
Brak danych z zadań
Brak danych z zadań
Brak danych z zadań
Teoria
Brak danych z zadań
Brak danych z zadań
Brak danych z zadań
Brak danych z zadań
Brak danych z zadań
Teoria
Brak danych z zadań
Brak danych z zadań
Brak danych z zadań
Brak danych z zadań
Brak danych z zadań
Teoria
Brak danych z zadań
Brak danych z zadań
Brak danych z zadań
Brak danych z zadań
Brak danych z zadań
Teoria

Budowa atomu i układ okresowy — Chem do Matury

Jądro atomowe i jony

  • Liczba atomowa Z

    Określa liczbę protonów w jądrze atomowym oraz dodatni ładunek jądra.

    I.1.1
  • Liczba masowa A

    Stanowi sumę protonów i neutronów (nukleonów) w jądrze atomowym.

    I.1.1
  • Powstawanie jonów

    Kationy tworzą się przez oddanie elektronów, a aniony przez ich przyjęcie, co zmienia skład powłoki.

    I.1.1
  • Izotopy

    Atomy tego samego pierwiastka, które różnią się liczbą neutronów w jądrze.

    I.1.1 · I.1.2
  • Masa atomowa pierwiastka

    Jest to średnia masa wynikająca ze składu izotopowego danego pierwiastka w przyrodzie.

    I.1.2

Promieniotwórczość

  • Przemiana α

    Rozpad jądra z emisją cząstki α (jądra helowego), obniżający masę o 4 i ładunek o 2.

    I.1.3
  • Przemiana β⁻

    Przemiana neutronu w proton z emisją elektronu, zwiększająca liczbę atomową o 1.

    I.1.3
  • Promieniowanie γ

    Emisja wysokoenergetycznego promieniowania elektromagnetycznego z jądra atomowego bez zmiany jego składu.

    I.1.3
  • Okres półtrwania

    Czas, po którym połowa jąder danego izotopu promieniotwórczego w próbce ulega rozpadowi.

    I.1.3
  • Równania reakcji jądrowych

    Zapis przemian promieniotwórczych z zachowaniem sumy liczb masowych i sumy liczb atomowych.

    I.1.3

Liczby kwantowe i orbitale

  • Główna liczba kwantowa

    Określa powłokę elektronową oraz energię elektronu w atomie.

    I.2.2
  • Poboczna liczba kwantowa

    Opisuje kształt orbitalu (s, p, d) oraz przyporządkowuje elektron do danej podpowłoki.

    I.2.2
  • Orbitale s, p, d

    Przestrzeń największego prawdopodobieństwa znalezienia elektronu (s - kulisty, p - hantlowaty).

    I.2.2
  • Zakaz Pauliego

    W atomie nie mogą istnieć dwa elektrony o identycznym zestawie wszystkich czterech liczb kwantowych.

    I.2.1
  • Reguła Hunda

    Elektrony zapełniają podpowłoki tak, aby liczba niesparowanych elektronów była możliwie największa.

    I.2.1

Konfiguracja elektronowa

  • Zapis pełny i skrócony

    Sposoby notacji układu elektronów, gdzie zapis skrócony wykorzystuje symbol poprzedzającego gazu szlachetnego.

    I.2.1
  • Zapis klatkowy

    Graficzne przedstawienie rozmieszczenia elektronów na orbitalach przy pomocy przeciwbieżnych strzałek.

    I.2.1
  • Elektrony walencyjne

    Elektrony zewnętrznych powłok (i podpowłoki d w bloku d), decydujące o właściwościach chemicznych.

    I.2.2
  • Konfiguracja jonów

    Układ elektronów powstający po odłączeniu lub przyłączeniu elektronów walencyjnych do atomu.

    I.2.1
  • Bloki energetyczne s, p, d

    Podział układu okresowego zależny od podpowłoki, na której umieszczany jest ostatni elektron walencyjny.

    I.2.3

Prawo okresowości

  • Promień atomowy

    Maleje w okresie ze wzrostem ładunku jądra, a rośnie w grupie wraz z dodawaniem nowych powłok.

    I.3.1
  • Energia jonizacji

    Minimalna energia potrzebna do oderwania elektronu od atomu; ogólnie rośnie w okresie i maleje w grupie.

    I.3.1
  • Elektroujemność

    Zdolność atomu do przyciągania elektronów w wiązaniu chemicznym; najwyższa w prawym górnym rogu układu.

    I.3.1
  • Charakter chemiczny pierwiastków

    W okresie właściwości metaliczne słabną na rzecz właściwości niemetalicznych ze wzrostem liczby atomowej.

    I.3.2
  • Charakterystyka tlenków

    Zmienia się w okresie od zasadowego dla aktywnych metali, przez amfoteryczny, do kwasowego dla niemetali.

    I.3.2

Ściąga działu

Budowa atomu i układ okresowy · 6 schematów · 6 mnemotechnik

Jądro atomowe i jony — Cząstki budujące atom

Cząstki budujące atom

CząstkaŁadunekMasa [u]Gdzie jest
proton p⁺+1≈ 1jądro
neutron n⁰0≈ 1jądro
elektron e⁻−1≈ 1/1840powłoki elektronowe

proton p⁺

Ładunek: +1

Masa [u]: ≈ 1

Gdzie jest: jądro

neutron n⁰

Ładunek: 0

Masa [u]: ≈ 1

Gdzie jest: jądro

elektron e⁻

Ładunek: −1

Masa [u]: ≈ 1/1840

Gdzie jest: powłoki elektronowe

Promieniotwórczość — Przemiany α, β⁻ i promieniowanie γ

Przemiany α, β⁻ i promieniowanie γ

Cechaαβ⁻γ
Czym jestjądro helu ⁴₂Heelektron emitowany z jądrafoton (fala elektromagnetyczna)
Zmiana A−4bez zmianbez zmian
Zmiana Z−2+1bez zmian
Co zatrzymujekartka papierukilka mm aluminiumgruba warstwa ołowiu lub betonu

Czym jest

α: jądro helu ⁴₂He

β⁻: elektron emitowany z jądra

γ: foton (fala elektromagnetyczna)

Zmiana A

α: −4

β⁻: bez zmian

γ: bez zmian

Zmiana Z

α: −2

β⁻: +1

γ: bez zmian

Co zatrzymuje

α: kartka papieru

β⁻: kilka mm aluminium

γ: gruba warstwa ołowiu lub betonu

Promieniotwórczość — Okres półtrwania krok po kroku

Okres półtrwania krok po kroku

  1. 1

    100%

    start

  2. 2

    50%

    po 1 · T½

  3. 3

    25%

    po 2 · T½

  4. 4

    12,5%

    po 3 · T½

  5. 5

    6,25%

    po 4 · T½

Liczby kwantowe i orbitale — Cztery liczby kwantowe

Cztery liczby kwantowe

LiczbaWartościCo opisuje
główna n1, 2, 3, …powłokę: energię i rozmiar orbitalu
poboczna l0 … n − 1 (s = 0, p = 1, d = 2, f = 3)kształt orbitalu (podpowłokę)
magnetyczna m−l … 0 … +lorientację orbitalu w przestrzeni
spinowa mₛ+½ lub −½spin elektronu

główna n

Wartości: 1, 2, 3, …

Co opisuje: powłokę: energię i rozmiar orbitalu

poboczna l

Wartości: 0 … n − 1 (s = 0, p = 1, d = 2, f = 3)

Co opisuje: kształt orbitalu (podpowłokę)

magnetyczna m

Wartości: −l … 0 … +l

Co opisuje: orientację orbitalu w przestrzeni

spinowa mₛ

Wartości: +½ lub −½

Co opisuje: spin elektronu

Konfiguracja elektronowa — Kolejność zapełniania podpowłok

Kolejność zapełniania podpowłok

  1. 1

    1s

  2. 2

    2s

  3. 3

    2p

  4. 4

    3s

  5. 5

    3p

  6. 6

    4s

    przed 3d!

  7. 7

    3d

  8. 8

    4p

  9. 9

    5s

  10. 10

    4d

  11. 11

    5p

Prawo okresowości — Trendy w układzie okresowym

Trendy w układzie okresowym

WielkośćW okresie (→)W grupie (↓)
promień atomowymalejerośnie
energia jonizacjirośniemaleje
elektroujemnośćrośniemaleje
charakter metalicznymalejerośnie

promień atomowy

W okresie (→): maleje

W grupie (↓): rośnie

energia jonizacji

W okresie (→): rośnie

W grupie (↓): maleje

elektroujemność

W okresie (→): rośnie

W grupie (↓): maleje

charakter metaliczny

W okresie (→): maleje

W grupie (↓): rośnie

Mnemotechniki działu

  • Jądro atomowe i jony — Cząstki budujące atom

    Zapis ᴬ_Z E: A na górze – „Ależ ciężki” (masa: protony + neutrony), Z na dole – „Zawsze protony”. Neutrony liczysz jako A − Z.

  • Promieniotwórczość — Przemiany α, β⁻ i promieniowanie γ

    „Alfa ALE ciężka” – zabiera 4 z masy i 2 z Z. „Beta Bez masy” – A bez zmian, Z o 1 w górę.

  • Promieniotwórczość — Okres półtrwania krok po kroku

    Każdy okres półtrwania to „przecięcie tortu na pół” – licz cięcia, nie lata.

  • Liczby kwantowe i orbitale — Cztery liczby kwantowe

    „Na Lekcji Mamy Spokój” – n, l, m, mₛ. Liczba orbitali w podpowłoce = 2l + 1 (s:1, p:3, d:5).

  • Konfiguracja elektronowa — Kolejność zapełniania podpowłok

    „4s wchodzi pierwsze i pierwsze wychodzi” – zapełnia się przed 3d, ale przy tworzeniu kationu to z 4s znikają elektrony.

  • Prawo okresowości — Trendy w układzie okresowym

    Elektroujemność i energia jonizacji „biegną do fluoru” (prawy górny róg), a promień i metaliczność „spadają do fransu” (lewy dolny róg).