Zadanie 1
W trzech probówkach (I–III) znajdowały się bezbarwne roztwory wodne o stężeniu 0,1 mol/dm³ następujących kwasów (kolejność przypadkowa): kwas etanowy (octowy), kwas metanowy (mrówkowy), kwas chlorooctowy. W celu ich identyfikacji przeprowadzono doświadczenie. Do każdej probówki wprowadzono roztwór wodorowęglanu sodu (NaHCO₃). We wszystkich probówkach zaobserwowano wydzielanie się bezbarwnego gazu. Wartości stałej dysocjacji (Ka) dla podanych kwasów w temperaturze 25°C wynoszą odpowiednio: 1,8⋅10⁻⁵ (kwas etanowy), 1,8⋅10⁻⁴ (kwas metanowy), 1,4⋅10⁻³ (kwas chlorooctowy).
1.1 Oceń prawdziwość podanych zdań. Wybierz P, jeśli zdanie jest prawdziwe, albo F – jeśli jest fałszywe. (1 pkt)
- 1. Wprowadzenie atomu chloru do cząsteczki kwasu etanowego powoduje zwiększenie mocy kwasu na skutek efektu indukcyjnego. (P/F)
- 2. W reakcji każdego z opisanych kwasów z wodnym roztworem NaHCO₃ wydziela się bezbarwny, bezwonny gaz. (P/F)
- 3. Kwas metanowy jest słabszym kwasem od kwasu etanowego, ponieważ jego stała dysocjacji jest niższa. (P/F)
Pokaż odpowiedź
Odpowiedź: 1 – P, 2 – P, 3 – F
Kwas chlorooctowy jest najsilniejszym kwasem z podanych dzięki silnemu efektowi indukcyjnemu atomu chloru, który wyciąga elektrony (-I), stabilizując anion chlorooctanowy. Reakcja z NaHCO₃ zachodzi dla wszystkich tych kwasów, ponieważ są one silniejsze od kwasu węglowego (Ka ~ 4,3⋅10⁻⁷).
1.2 Napisz w formie jonowej skróconej równanie reakcji zachodzącej w probówce zawierającej najsilniejszy z badanych kwasów po dodaniu roztworu wodorowęglanu sodu. (1 pkt)
Pokaż odpowiedź
Odpowiedź: CH₂ClCOOH + HCO₃⁻ → CH₂ClCOO⁻ + CO₂ + H₂O
Najsilniejszym z podanych kwasów jest kwas chlorooctowy (największa wartość Ka). Reaguje on z jonami wodorowęglanowymi, wypierając słabszy kwas węglowy, który rozkłada się do CO₂ i H₂O.
![Skala pH ze wskaźnikiem uniwersalnym — pH = −log[H⁺]](/assets/ph-C9_LEKaq.jpg)